Soms begint iets klein. Een ontmoeting. Een gesprek. Een moment waarop mensen voelen dat zij, ondanks verschillen in achtergrond of levensbeschouwing, toch naast elkaar kunnen staan. In Zoetermeer is in de afgelopen jaren zichtbaar geworden hoe zulke momenten kunnen uitgroeien tot iets blijvends: tot vertrouwen, tot samenwerking en tot een platform waarin mensen elkaar blijven vinden.
Onlangs mocht ILOZ een werkgroep uit Amsterdam ontvangen die op dit moment onderzoekend en verkennend bezig is met een bijzondere vraag: kan ook in Amsterdam een soortgelijk platform ontstaan als ILOZ in Zoetermeer?
Die vraag alleen al is hoopgevend.
Een brede werkgroep met een gedeeld verlangen
De werkgroep bestaat uit betrokken mensen vanuit onder meer de Raad van Kerken, de boeddhistische gemeenschap, de joodse gemeenschap, de moslimgemeenschap, de Scientology Kerk en andere levensbeschouwelijke organisaties. Juist die brede betrokkenheid laat zien hoe sterk het verlangen leeft om ook in Amsterdam te bouwen aan ontmoeting en samenwerking.
Shamier Madhar, voorzitter van ILOZ, maakt ook deel uit van deze werkgroep in Amsterdam. Vanuit zijn ervaring in Zoetermeer denkt hij mee over de ontwikkeling van een mogelijk IloA – Interlevensbeschouwelijk Overleg Amsterdam. Daarbij gaat het niet om het simpelweg kopiëren van wat in Zoetermeer is ontstaan, maar om het delen van ervaringen, het samen leren en het onderzoeken van wat in Amsterdam nodig is om tot een eigen passende vorm van samenwerking te komen.
Niet alleen kijken naar wat ILOZ nu is
Wat deze ontmoeting bijzonder maakte, was dat er niet alleen werd gesproken over wat ILOZ vandaag is, maar juist ook over de weg daarheen. Want ILOZ is niet zomaar ontstaan. Daaraan ging een periode vooraf waarin mensen elkaar al vonden, activiteiten organiseerden en de behoefte voelden om elkaar niet los te laten. Nog voordat ILOZ een naam of een formele structuur had, leefde er al een verlangen om mensen bij elkaar te brengen en ruimte te maken voor ontmoeting.
Vanuit ILOZ werden die ervaringen gedeeld. Er werd verteld hoe in die beginfase verbinding werd gezocht, hoe activiteiten hielpen om relaties op te bouwen en hoe juist het samen optrekken het fundament legde voor wat later ILOZ zou worden. Ook vanuit de christelijke samenwerking werden ervaringen gedeeld over gezamenlijk verantwoordelijkheid dragen en over het belang van trouw blijven aan de ontmoeting.
Eerlijk delen wat werkte — en wat niet meer werkte
Daarnaast deelden ook oud-bestuursleden hun ervaringen. Dat gaf de avond diepgang. Niet alleen omdat er mooie herinneringen werden opgehaald, maar juist ook omdat er eerlijk werd gesproken over wat wel en niet werkte.
Er klonken herkenbare woorden als:
“Ja, dat hebben wij ook gedaan.”
En ook:
“Ja, dat werkte op een gegeven moment niet meer.”
Juist daarin schuilt een belangrijke les.
Een interlevensbeschouwelijk platform bouw je niet met een vast recept. Wat in een bepaalde tijd werkte, werkt in een andere tijd soms niet meer. De samenleving verandert. Mensen veranderen. De manier waarop mensen elkaar ontmoeten en zich verbinden verandert ook. Daarom vraagt iedere tijdgeest opnieuw om andere vormen van samenwerken, luisteren en samenbrengen.
Dat is geen teken van zwakte, maar van leven.
Want als een initiatief werkelijk leeft, dan beweegt het mee met wat de tijd vraagt, zonder de kern te verliezen. En die kern blijft dezelfde: mensen bij elkaar brengen, elkaar blijven zien, met elkaar in gesprek blijven en samen verantwoordelijkheid dragen voor vrede en verbondenheid in de stad.
Afsluiten bij de Vredesnaald
Na een avond van ontmoeting, uitwisseling en reflectie werd afgesloten op een manier die in Zoetermeer inmiddels een vertrouwd ritme is geworden. Elke vrijdagavond om 20.00 uur komen mensen samen bij de Vredesnaald. Ook deze avond gebeurde dat.
Daar komen mensen samen voor vrede. Er wordt samen gezongen. Er wordt gedeeld wat er leeft in de actualiteit. En soms wordt stilgestaan bij verhalen van mensen in de wereld die hebben gestaan — of nog steeds staan — voor vrede, rechtvaardigheid en menselijkheid. Dat zijn kostbare momenten. Niet groot in uiterlijk vertoon, maar groot in betekenis.
Het helpt om samen te blijven delen in wat raakt.
Het helpt om stil te staan bij wat de wereld van mensen vraagt.
En het helpt om in de mooie stad Zoetermeer ruimte te blijven maken voor ontmoeting, compassie en vrede.
Een vraag die hoop geeft
De komst van de werkgroep uit Amsterdam maakte opnieuw zichtbaar dat wat in de ene stad groeit, ook elders tot inspiratie kan worden. Niet om het simpelweg te kopiëren, maar om te laten zien dat het mogelijk is. Dat mensen vanuit verschillende levensbeschouwingen elkaar kunnen vinden. Dat samenwerking kan groeien. Dat vertrouwen kan ontstaan. En dat hoop handen en voeten kan krijgen.
De vraag waarmee de avond begon, blijft daarom een mooie en open vraag:
Kan wat in Zoetermeer begon, ook in Amsterdam groeien?
ILOZ gelooft dat het kan.
Niet vanzelf.
Niet zonder inzet.
Niet zonder geduld.
Maar wel als mensen bereid zijn om elkaar te blijven ontmoeten.
En misschien is dat wel de belangrijkste les die deze avond zichtbaar maakte: dat vrede niet alleen begint in grote woorden, maar in kleine, trouwe stappen van mens tot mens.
Samen bouwen aan ontmoeting, compassie en vrede.
