Terugblik op de Herdenking & Viering van de Hindostaanse Migratie in Zoetermeer
Op 6 juni stonden wij in Zoetermeer samen stil bij een geschiedenis die veel groter is dan één gemeenschap alleen. De Hindostaanse migratie is een verhaal van moed, opoffering, familie, geloof, cultuur en doorzettingsvermogen. Het is het verhaal van onze voorouders, die huis en haard verlieten, vaak zonder precies te weten wat hen te wachten stond. Zij droegen niet alleen hun koffers met zich mee, maar ook hun taal, gebeden, gebruiken, herinneringen en hoop.
Onder het thema “De Reis van Onze Voorouders, de Kracht van Vandaag” kwamen mensen samen om te herdenken, te ontmoeten, samen te eten en samen te vieren. Het werd een bijeenkomst waarin verleden, heden en toekomst elkaar raakten.
De reis die ons heeft gevormd
De aankomst van de Hindostaanse contractarbeiders in Suriname, onder andere met het schip de Lalla Rookh, markeert een ingrijpend hoofdstuk in onze gezamenlijke geschiedenis. Voor velen van ons is die geschiedenis geen ver verhaal uit boeken, maar een levende herinnering in onze families. Het leeft voort in de verhalen van grootouders, in onze gerechten, in muziek, in rituelen, in geloof en in de waarden die van generatie op generatie zijn doorgegeven.
Onze voorouders kwamen uit India, bouwden een bestaan op in Suriname en later vonden velen opnieuw hun weg naar Nederland. Elke migratie bracht verlies met zich mee, maar ook veerkracht. Elke generatie moest opnieuw zoeken naar een plek, naar erkenning en naar verbondenheid.
Daarom is herdenken belangrijk. Niet om in het verleden te blijven hangen, maar om te begrijpen waar wij vandaan komen. Want wie zijn wortels kent, staat steviger in de wereld.
Herdenken en vieren horen bij elkaar
Tijdens de bijeenkomst was er ruimte voor stilte, bezinning en dankbaarheid. Wij stonden stil bij de offers die zijn gebracht, bij het harde werk, de pijn, de heimwee en de onzekerheid die veel van onze voorouders hebben gekend. Maar wij vierden ook de kracht die daaruit is voortgekomen.
Want de Hindostaanse gemeenschap is niet alleen een gemeenschap van herinnering, maar ook van opbouw. Wij hebben gezinnen gesticht, ondernemingen opgebouwd, geloofsgemeenschappen gevormd, bijgedragen aan onderwijs, zorg, cultuur, politiek, welzijn en samenleving. Wij zijn onderdeel geworden van Nederland, zonder onze geschiedenis los te laten.
De middag stond in het teken van herdenken. De avond bracht ontmoeting, muziek, eten en verbondenheid. Juist die combinatie maakte de bijeenkomst waardevol: eerbied voor gisteren en vreugde om vandaag.
Een gedeelde geschiedenis van Hindoes, Moslims en Christenen
Wat deze bijeenkomst bijzonder maakte, was het interlevensbeschouwelijke karakter. De Hindostaanse geschiedenis is niet van één religie, één stroming of één groep. Binnen onze gemeenschap leven Hindoes, Moslims, Christenen en mensen met andere of geen religieuze overtuiging naast elkaar. Wij verschillen in rituelen, gebeden en tradities, maar wij delen een gezamenlijke geschiedenis.
Als Surinaamse moslim in Nederland ervaar ik hoe belangrijk het is om die verbondenheid zichtbaar te maken. Onze voorouders leefden vaak dicht bij elkaar, hielpen elkaar, deelden vreugde en verdriet, en bouwden samen aan een toekomst. Die geest van samenleven mogen wij niet kwijtraken.
Juist in een tijd waarin verschillen vaak worden uitvergroot, liet deze bijeenkomst zien dat identiteit niet hoeft te verdelen. Je kunt trots zijn op je eigen geloof, cultuur en achtergrond, en tegelijk openstaan voor de ander. Diversiteit hoeft geen bedreiging te zijn. Het kan juist een bron van kracht zijn.
Nieuwe migranten en oude lessen
De geschiedenis van de Hindostaanse migratie raakt ook aan de manier waarop wij vandaag kijken naar nieuwe migranten in Nederland. Wie zelf voortkomt uit een migratiegeschiedenis, weet dat achter elke migrant een verhaal schuilgaat. Een verhaal van vertrek, hoop, onzekerheid, verlies en verlangen naar een betere toekomst.
Toch zien wij in deze tijd dat er vaak hard wordt gesproken over mensen die nieuw zijn in ons land. Mensen worden soms gereduceerd tot cijfers, problemen of afkomst. Maar onze eigen geschiedenis leert ons iets anders. Ook onze voorouders moesten hun plek bevechten. Ook zij werden niet altijd begrepen. Ook zij moesten bewijzen dat zij deel konden uitmaken van een nieuwe samenleving.
Daarom ligt er bij ons een verantwoordelijkheid. Als nazaten van migranten kunnen wij bruggenbouwers zijn. Wij kunnen bijdragen aan een samenleving waarin mensen niet worden beoordeeld op hun afkomst, geloof of naam, maar op hun menselijkheid, inzet en bijdrage.
De kracht van vandaag
De kracht van vandaag ligt in het feit dat wij onze geschiedenis niet vergeten, maar haar gebruiken als kompas. Wij hoeven niet te kiezen tussen verleden en toekomst. Wij mogen beide omarmen.
Onze voorouders reisden onder moeilijke omstandigheden. Wij reizen vandaag op een andere manier verder: als ouders, kinderen, professionals, vrijwilligers, gelovigen, buren en burgers. Wij dragen hun verhaal mee in hoe wij samenleven, hoe wij onze kinderen opvoeden en hoe wij bijdragen aan de samenleving.
Deze bijeenkomst in Zoetermeer was daarom meer dan een cultureel programma. Het was een moment van erkenning. Een moment van verbinding. Een moment waarop wij samen zeiden: dit verhaal doet ertoe.
Dankbaarheid
Namens het Interlevensbeschouwelijk Overleg Zoetermeer ILOZ kijken wij met dankbaarheid terug op deze bijzondere bijeenkomst. Dank aan iedereen die aanwezig was, aan de vrijwilligers, sprekers, artiesten, sponsoren en alle betrokkenen die dit mogelijk hebben gemaakt.
Samen hebben wij laten zien dat herdenken en vieren hand in hand kunnen gaan. Dat geloof en cultuur elkaar kunnen versterken. En dat een gemeenschap die haar wortels kent, met meer vertrouwen naar de toekomst kan kijken.
De reis van onze voorouders leeft voort in de kracht van vandaag.
En die kracht dragen wij samen verder.